نزول اولین آیات قرآن کریم در ماه رمضان :

نزول اولین آیات قرآن کریم  درماه  رمضان :

 پیامبر اسلام معمولا برای تفکر وعبادت

 ( قبل از بعثت )

 بسوی غار حرا ء میرفته ومدت چند روزی در

 آن غار بشکل اعتکاف بتفکر وعبادت خدا مشغول

میگردیدند تا اینکه در یک شبی جبرئیل امین( ع)

برایشان ظاهر میگردد که پیامبر اسلام خود موضوع

را چنین بیان میکنند : هنگامیکه من میخواستم بخوابم

 دیدم جبرئیل پارچه از دیبا که در آن کتاب ویا مکتوبی

 بود بنزد من آورد وگفت : بخوان گفتم من خواننده

نیستم چه بخوانم ؟ چبرئیل مراگرفت وچنان فشاری داد

که پند اشتم مرگم فرا رسیده سپس مرا رها ساخت ومکرر

 میگفت بخوان گفتم چه بخوانم دوباره مرا فشار داد

وهمچنان تا بار سوم وهر بار میگفت :

بخوان ومن میگفتم چه بخوانم ؟ که بلکه او دست

از سر من بر دارد که بار اخیر گفت :

 ( بخوان بنام پروردگارت که آفرید وآفرید انسان

را از خون بسته. بخوان وخدای تو بی نهایت بزرگ است

 او آن ذاتی است که قلم را بیاموخت وبه انسان

تعلیم داد آنچه راکه نمیدانست.

( بسم الله الرحمن الر حیم ).

( اقراء باسم ربک الذی خلق . خلق الانسان

من علق .اقراء وربک الاکرم الذی علم با القلم

. علم الانسان ما لم یعلم) ( صدق الله العظیم )

سنت اعتکاف در ماه رمضان :

                 سنت اعتکاف در رمضان:

درروایتی از ابی هریره رض آمده است که رسول الله ص در هرسال

در ماه رمضان ده روز به اعتکاف می نشستند ودر ُسالی که

در آن سال از دنیا رحلت فرمودند بیست روز به اعتکاف نشستند

 (کان النبی صلی الله علیه وسلم یعتکف فی کل رمضان

عشره ایام فلما کان عام الذی قبض فیه اعتکف عشرین یوما

 (رواه البخاری)

حدیث پیامبر بزرگ اسلام ص

از پیامبر  اسلام (ص )روایت است که فرموده اند: بسا روزه داران اندکه ازروزه ای شان بجز ازگرسنگی مزد دیگری برای شان وجود ندارد  یعنی مزد وثوابی به روزه شان مرتب نیست وبسا شب زنده دارانی هستند که از قیام شان بغیر از بیدار خوابی دیگر بهره ای وجود ندارد ( رب صائم لیس من صیامه الا الجوع ورب قائم لیس من قیامه الا السهر        (رواه ابن ماجه)

 

روزه گرفتن ودروغ گفتن باهم هیچ مناسبتی ندارند :

روزه گرفتن ودروغ گفتن باهم هیچ مناسبتی ندارند:

ازپیامبر بزرگ اسلام چنین روایت است که فرمودند:

انسان روزه داری که دروغ وسخن دروغ را درحالیکه

روزه دار است ترک ننماید واز عمل زشت دروغ گفتن باز نه ایستد

 خداوند ج  هیچ حاجتی از اینکه او خوردن ونوشیدن خود

را ترک کند ندارد

که کنایه از این است که چنین روزه  مورد قبول درگاه خداوند قرار نمیگیرد

 (عن ابی هریره رض  قال قال رسول الله صلی الله علیه وسلم  

من لم یدع قول الزور والعمل به فلیس لله حاجتا فی ان یدع طعامه وشرابه

رواه البخاری

باز کردن روزه با خرما ویا آب :

باز کردن روزه با خرما ویا آب :

عن سلمان بن عامر (رض) قال قال رسول الله صلی الله علیه وسلم

 اذا افطر احدکم فلیفظر علی تمر فا نه برکه فان لم یجد فلیفطر

علی ما ء فانه طهور- رواه احمد والترمذی

 سلمان بن عامر رض از رسول خدا( ص )روایت میکند هر گاه

کسی بخواهد روزه خود را افطار کند

 بهتر است باخرما روزه خود را افطار کند زیرا در آن برکت است و اگر

 خرما موجود نبوده باشد با آب که پاک کننده است روزه خود را بازکند

 تا موجب نشاطش گردد ومعده اش را ازآلاینده ها پاک گرداند