انسانم آرزوست :

(پتک ستم)

 

سرزمینی من همیشه با دردوفغان

گشته مجروح وحزین از جور زمان

خورده دائم پتک ستم بر فرق خویش

با تاسف در لباس دوستی از دشمنان

 آنقدر آزرده گشته زیبا پیکرش

هیچ نتوان دید دیگر ذره ای صبری بر آن

 ای خدای مهربان دائمی لطف نما

 بردیار این وطن هم باصبور اهل آن

 تا که گردد شاد قلب اولاد وطن

صاحبان سرزمین مرد خیز مردم افغانستان

  صلح وامنیت را که میخواهند همه

تو بلطف خویش بخش عنایت کن به آ ن

 

 

 

(انسانم آرزو ست)

 

 

 

دی شیخ با چراغ همی گشت گرد شهر

 وزدیو دد ملو لم وانسانم آرزو ست

 گفتند یافت می نشود جسته ایم ما

گفت آنکه یافت می نشود آنم آرزوست(1)

  گفتیم که صدق وصفا گم گشته از جمع ما

 گفت آنکه گم گشته ازشما همانم آرزوست

گفتیم در ملک ما برادر برادر کشد

گفت دنیایکه برادر نکشند آنم آرزوست  

 گفتیم که زار پریش است حال ما –

گفت احوال با نشاط سرو خرامانم آرزوست

  گفتیم در همه جا دشمن کمین کرده است

گفت همت باصلابت قوت ایمانم آرزوست

 گفتیم دمادم دشمن میدان طلب همی کند

 گفت شیر خدا ومرد میدانم آرزوست –

گفتیم دل ز غوغا وجنگ سیر گشته است –

 گفت دنیای با صفا ومحبت اخوانم آرزوست –

 گفتیم ممکن دست نرسد بر آنچه که  میخواهی –

گفت امید واتکاء بخالق یزدانم آرزوست.

(1) مولوی

نظرات 0 + ارسال نظر
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد